سرگرمی

گفت و گوی اختصاصی با امید جلیلی کمدین ایرانی- بریتانیایی

 امید جلیلی، کمدین مشهور ایرانی- بریتانیایی است که چند سالی است در حلقه ی کمدین های بریتانیا خوش درخشیده. تورهای استند آپ او در سراسر بریتانیا و شوهای تلویزیونی او که از کانال یک تلویزیون انگلستان پخش می شد، باعث شد تا این هنرمند ایرانی الاصل به چهره ای آشنا برای مردم انگلستان بدل شود و محبوبیت و مقبولیت مردمی به دست آورد. این کمدین 42 ساله، در ادامه ی روند موفقیت هایش به تازگی در فیلم " کافر " - The infidel- به ایفای نقش پرداخته است. فیلمی که از اساس بر روی توانایی های او پی ریزی شده و در ادامه ی نگاه او به مسائل دنیا، سر و شکل گرفته است... با او که این روزها برای معرفی فیلم تازه اش در نیویورک حضور دارد، به گفت و گو نشسته ایم تا بیشتر از چند و چون کار بدانیم... این گفت و گو را در ادامه از پی بگیرید...

با جدا شدن نگاه‌های رئالیستی از نقاشی در صد سال اخیر و باتوجه به سخت شدن زبان این هنر؛ مردم عادی از درک ظرایف نقاشی دور شده‌اند. مهدی حسینی(نقاش، مدرس دانشگاه و عضو پیوسته فرهنگستان هنر) در گفتگو با خبرنگار ایلنا، ضمن اظهار این مطلب گفت: نقاشی معاصر به یک زبان تخصصی و پیشرفته تبدیل شده و به همین میزان از انتظارات اولیه مردم جدا شده است. وی افزود: عامه‌ی مردم در ابتدا فکر می‌کردند که نقاشی یک شکلی از طبیعت یا آدم‌هاست كه به راحتی متوجه آن می‌شوند ولی بعداز تخصصی و مفهومی شدن زبان نقاشی، عامه‌ی مردم كه نه دانش و نه وقت آن را داشتند كه به دنبالش بروند، نتوانستند دریافت لازم را از نقاشی داشته باشند. وی، عالم نقاشی را خارج از عالم انتظارات متعارف و روزمره دانست و بیان کرد: هنرمند برای جذب مخاطب ابتدا باید جهان بینی داشته باشد و ثانیاً ابزار هنری بیان مطالب ذهنی خود را دارا باشد.

حسینی اظهار کرد: کسانی که به سمت نقاشی گرایش پیدا می‌کنند؛ افرادی هستند که یا خودشان هنرمندند یا افرادی تحصیلکرده و علاقه‌مند به ماجراهای هنری هستند اما به طور حتم این شرایط برای عموم مردم فراهم نیست. وی، هنر را از زمان جلوتر برشمرد و گفت: اصولاً تمام هنرها از زمان خود جلوتر هستند به همین خاطر است که حداقل ۱۰۰ سال بعداز تولید، یک اثر هنری پذیرفته و قابل دریافت می‌گردد. عضو پیوسته فرهنگستان هنر، سبک امپرسیونیسم در نقاشی را مثالی برای ادعای خود ذکر کرد و افزود: در ابتدای كار امپرسیونیسم‌ها، این افراد بسیار مورد هجوم و حمله مخاطبان قرار می‌گرفتند ولی امروزه این سبك جزء سبک‌های پذیرفته شده و مقبول جامعه است. وی، گرفتاری‌های زیاد معیشتی عامه‌ی مردم را یکی از دلایل دور شدن آنها از دنیای نقاشی ذکر کرد و بیان استثنایی حساس‌تر و پیچیده‌تر هنرمند را نیز دلیل دیگری در این مسیر دانست. وی، دولت را ایجادکننده هنر ندانست و گفت: دولت می‌تواند تنها حمایت‌کننده هنر باشد ولی نمی‌تواند ایجادکننده آن باشد. دولت در راه حمایت خود تنها باید روی اقتصاد هنر و تقویت آن اتکا کند.

حسینی افزود: ما تعداد زیادی سازمان و ارگان دولتی در سطح کشور داریم که دیوار ادارات آنها همیشه خالی است درصورتیکه دولت می‌تواند با خرید آثار هنری و نصب آنها روی دیوارهایشان؛ هم حامی هنر و هنرمند و هم ایفاکننده نقش بالابرنده ذائقه بصری جامعه باشند. وی اذعان داشت: نقاشی در دوره‌های گذشته مانند دوره صفوی و قاجار و در اوج هنرنمایی هنرمندان نگارگر و نقاشان قهوه‌خانه‌ای بسیار پرطرفدار و مقبول جامعه بودند ولی با مطرح شدن مدرنیته در نقاشی و همراهی نگاهی با اهداف عالی‌تر و تکنیک‌های تخصصی‌تر؛ فاصله بین عامه‌ی مردم و نقاشی بیشتر شد. وی در پایان گفت: همانطور که درمورد شعر نو این جریان افتاق افتاد. ما هیچ وقت نمی‌توانیم بگوییم همه مردم جامعه با شاملو، اخوان، نیما، سپهری و دیگران شاعران شعر نو ارتباط برقرار کرده‌اند و دقیقاً همین نگاه بر نقاشی نو نیز حاکم است.